افزایش سرسام آور حداقل خرج تولید کلیپ؛ ۲ میلیارد تومان ناقابل! – سینمای ایران – خبر و گفته – iCinema

آی سینما: نخستین مصاحبه مفصل محمدصادق رنجکشان فارغ از آن که شامل توضیحات وی درمورد سرمایه گذاری درون چند کلیپ و عنوان برائت از وارد کردن «پول کثیف» به سینما بود، آمار و ارقامی را از زبان وی ارائه می‌کند که نشان دهنده بالا رفتن خارج از تصور و هولناک بودجه تولید کلیپ هست.

وی درون بخشی از این مصاحبه با سایت تابناک گفته: «ازبرای «سرکوب» که یک لوکیشن داشت، دو میلیارد و ازبرای «بی‌حسی موضعی» نیز حدود دو میلیارد (تومان) سرمایه گذاری کردیم.»

«سرکوب» نخستین کلیپ بلند رضا گوران هست که به قول سرمایه‌ گذارش درون یک لوکیشن فیلمبرداری شده. درون این کلیپ باران کوثری، سارا بهرامی، الهام کردا، پردیس احمدیه، رویا افشار و جمشید هاشم پور گیم می‌کنند که ترکیب چندان گرانی به نظر نمی‌رسد. ازبرای فیلمی که تنها یک لوکیشن دارد و نخستین تجربه کارگردنش به حساب می‌آید، ظاهرا قسمت عمده خرج به دستمزد بازیگران برمی‌گردد و خرج شدن دو میلیارد تومان ازبرای ساخت چنین فیلمی تنها می‌تواند نشانه بالا رفتن دستمزد بازیگران باشد که صنف‌های تهیه کنندگان و کارگردانان هم درمورد آن هشدار داده‌اند.

درون کلیپ «بی‌حسی موضعی» به کارگردانی حسین مهکام هم که به گفته رنجکشان دو میلیارد تومان برایش سرمایه گذاری شده، حسن معجونی، پارسا پیروزفر، باران کوثری، سهیل مستجابیان و حبیب رضایی گیم می‌کنند و رضایی تهیه کننده کلیپ هست. دو میلیارد تومان خرج ازبرای این کلیپ هم به نظر می‌رسد صرف دستمزد بازیگران شده باشد.

رنجکشان همچنین بودجه تولید«متری شش و نیم» کلیپ دوم سعید روستایی را هفت میلیارد تومان ذکر کرده و گفته نیمی از این مبلغ را وی سرمایه گذاری کرده هست.

این آمار و ارقام هرچند درون میانه دفاعیات رنجکشان درمورد منشأ سرمایه خود چندان دیده نشد، ولی نگرانی‌ها از وضعیت تولید کلیپ را تاثید می‌کند. درصورتیکه قرار باشد تولید فیلمی که بیشتر صحنه‌هایش درون یک لوکیشن فیلمبرداری شده و بازیگران پرشمار و گران (از نظر عموم مردم) ندارد، دو میلیارد تومان باشد، به این معنی از این به پس بودجه تولید کلیپ درون ایران ناگهان دچار تورم حیرت‌انگیز شده و بعید هست از این به پس تولید کلیپ با مبلغی کمتر از دو میلیارد تومان امکان پذیر باشد.

معنای دیگر بالا رفتن خرج تولید این هست که ارقام میلیاردی فروش کلیپ‌ها دیگر مبنای سودآوری نیست. از سال آینده فیلمی که تولیدش دو میلیارد تومان خرج برداشته، باید حداقل ۶ میلیارد تومان درون گیشه بفروشد تا پس از کسر سهم سینمادار و پخش کننده بتواند خرج تولید را به تهیه کننده یا سرمایه گذار برگرداند. درصورتیکه رنجکشان نگران سرمایه صرف شده نیست و به قول خودش به «عشق سینما» بخشی از پول خود را صرف تولید کلیپ کرده، ولی سایر سرمایه گذاران یا تهیه کنندگان به بازگشت سرمایه نیازمندند.

نکته جالب آن هست که رنجکشان این ارقام را عنوان کرده تا شائبه «بودجه نجومی» کلیپ‌هایی را که سرمایه گذاری کرده، تکذیب کند. به این معنی این ارقام دو میلیارد و هفت میلیارد از نظر وی زیاد نیست و بعید به نظر می‌رسد سرمایه کمتری ازبرای تولید این کلیپ‌ها صرف شده باشد. با این حساب همه هشدارهای صنفی درمورد بالا رفتن دستمزد بازیگران و افزایش سرسام آور خرج تولید کلیپ و به خطر افتادن فیلمسازی مستقل منطقی هست.

ظاهرا سینمای ایران درون سال‌های پیش رو دوران سختی را پیش رو دارد. افزایش مداوم خرج درون کنار بالا رفتن آمار سالانه تولید کلیپ و محدود بودن ظرفیت اکران که تعداد قابل توجهی از کلیپ‌ها را پشت خط گیشه درون انتظار نمایش می گذارد، با مسیر فعلی می‌تواند سبب ورشکستگی کامل صنعت سینمای ایران شود.

۹۴۱۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *